Thursday, August 29, 2019

چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟



چرا مردم ایران علیه رژیم به خیابان‌ها نمی‌آیند؟
کیهان لندن - مجید محمدی 
 همه‌ی زمینه‌ها برای اعتراض عمومی‌ در ایران در سال ۱۳۹۸ فراهم است: فشار خارجی (ایالات متحده) یا حداقل انفعال (اروپا) و عدم امکان حمایت عملی قدرت‌های بزرگ (چین و روسیه) از رژیم در شرایط سرکوب گسترده، بحران‌های اقتصادی (تورم و بیکاری) و اجتماعی (اعتیاد، کودکان کار، حاشیه‌نشینی)، دستگاه دولتی ناکارآمد و فاسد، رشد بی‌اعتمادی در داخل دستگاه‌های حکومتی و دولتی، انفجار بی‌اعتمادی و نارضایی عمومی، ناامیدی عمومی‌ از بهبود شرایط با تداوم جمهوری اسلامی، کوچکتر شدن حلقه‌ی باورمندان به رژیم، مهاجرت گسترده به خارج و سرکوب هر روزه‌‌ی مردم توسط حکومت شبه‌توتالیتر. اما شاهد اعتراضات عمومی‌ به رژیمی‌که مسئول این شرایط است نیستیم. چرا؟
در کشورهای اروپای شرقی جمعیتی چند ده‌هزار نفری به خیابان‌آمدند و با گسترده‌تر شدن اعتراضات حکومت‌ها کناره گرفتند چون اراده‌ی سرکوب در حکومت قوی نبود اما در ایران اراده‌ی معطوف به قصابی در حاکمان و متحدان جمهوری اسلامی قوی است و مردم ناراضی این را می‌دانند. گرگ‌های چاق حاکم نمی‌خواهند امتیازات مفت و مجانی خود را از دست بدهند. به همین دلیل جمعیت میلیونی باید به خیابان بیاید و در خیابان بماند تا حکومت عقب‌نشینی کند و کنار برود. در چنین شرایطی حزب‌الله لبنان، حشدالشعبی و حوثی‌ها هم نمی‌توانند کاری برای رژیم ایران انجام دهند. آنها اگر یک ماه دلارهای نفتی را دریافت نکنند به سراغ حامی‌ دیگری خواهند رفت.

اما اینکه جمعیت ناراضی به صورت چند میلیونی تا کنون برای براندازی رژیم به خیابان نیامده‌اند به چهار دلیل است:
۱. توهم اصلاح حکومتی

گفت‌وگو با تعدادی از زنان صیغه‌ای



گفت‌وگو با تعدادی از “زنان صیغه‌ای”: آسیبی اجتماعی که توسط فرهنگ حاکم عادی‌سازی می‌شود
هرانا
هر پنج نفرشان در جلسه‌های ترک اعتیاد با هم آشنا شدند؛ همگی ۴۰ تا ۴۵ سال سن دارند و از شوهران و خانواده‌هایشان جدا شده‌اند. “هدیه” سرگروه است و بیشتر امور زیر نظر او انجام می‌شود. تعرفه‌هایشان نسبت به مدت زمان صیغه متغیر است. برای خودشان قوانینی دارند و معتقدند اگر این کار را نکنند نمی‌توانند از پس هزینه‌های زندگی در تهران برآیند. “هدیه” و “سحر”، دو تن از اعضای این گروه که در این گزارش گفت‌وگوی آنها با هرانا را می‌خوانید هر دو مادرانی با شغلی مشابه داشته‌اند. آنها می‌گویند برای آنها که سابقه اعتیاد داشته و هیچ تخصصی ندارند کار دیگری وجود ندارد. با وجود اینکه ساز و کار دینی حاکمیت در ایران سعی در عادی جلوه دادن صیغه دارد، اما کارشناسان امر صیغه را نوعی آسیبی اجتماعی برآمده از فقر فرهنگی می‌دانند که آمار آن به دلیل بحران اقتصادی در جامعه بالا رفته است.

خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بر اساس آسیب شناسی های اجتماعی اینبار به سراغ موضوع صیغه و و تعدادی از قربانیان آن رفته است.