Thursday, July 4, 2019

صادق هدایت و اسلام‌گرایی در ایران دهه‌ی بیست


تهران خیابان لاله زار 1326

صادق هدایت و اسلام‌گرایی در ایران دهه‌ی بیست
نیما قاسمی
واژه‌ی اسلام‌گرایی محصول تلاشی تئوریک است برای تمایز بخشیدن میان اسلام به مثابه‌ی شکلی از زندگی که شهروند مختار به انتخاب یا عدم انتخاب آن است و آن گرایشی که خواهان مسلط شدن این فرم از زندگی و به ویژه ایدئولوژی آن بر کل جامعه است؛ این گرایش اخیر است که اسلام‌گرایی نامیده می‌شود و هواداران آن به ویژه با تأکید بر ضرورت مبنا قرار گرفتن اصول اسلامی در کل شئون حیات اجتماعی بازشناخته می‌شوند.
واقعیت این است که چنین گرایشی در کل سرزمین‌های مسلمان‌نشین هوادار داشته و دارد. تنها برخی زمینه‌های سیاسی و تاریخی به چنین گرایشی مجال بروز و ظهور بیشتری می‌دهند و گاه به غلبه‌ی آن بر یک جامعه منتهی می‌شود. جامعه‌ی ایران که پس از پیروزی انقلاب اسلامی، زیر سلطه‌ی نمایندگان شیعی اسلام‌گرایی قرار گرفت، احتمالاً بارزترین نمونه‌ی غلبه‌ی اسلام‌گرایی تمام‌عیار است اگرچه قطعاً تنها نمونه‌ی آن نیست.
جامعه‌ی ایران از دیرباز پتانسیل تجربه‌ی چنین شرایطی را داشته و مطالعه‌ی تاریخ پیش از انقلاب اسلامی، به وجود چنین پتانسیلی با قوت گواهی می‌دهد. یکی از این برهه‌های تاریخی، دهه‌ی بیست خورشیدی (فاصله‌ی سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲) است که به علت فضای سیاسی نسبتاً چندصدایی و دموکراتیک حاکم بر جامعه، اولین نشانه‌های نیرومند تمایل جامعه به استقبال از اسلام‌گرایی را نشان می‌دهد.

نخستین شهردار زن آمستردام «رد لایت» این شهر را تغییر می‌دهد



نخستین شهردار زن آمستردام «رد لایت» این شهر را تغییر می‌دهد

شهرداری آمستردام از آغاز طرحی برای بازسازی و تغییر منطقه “رد لایت” (منطقه “چراغ قرمز”) آمستردام خبر داد. یکی از اهداف این طرح حفاظت از کارگران جنسی این محله از زل زدن توریست‌ها است.شهرداری آمستردام با تهیه گزارشی با نام «آینده روسپی‌گری پشت پنجره در آمستردام» پیشنهادهایی برای بهسازی رد لایت این شهر ارائه داده است. این اقدام افراطی‌ترین بهسازی در تجارت سکس در این منطقه از زمان قانونی‌شدن روسپیگری در هلند به حساب می‌آید. عمر قانونی شدن این صنعت در هلند به دو دهه می‌رسد.

بیانیّه‌ی تحلیلی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی در نقد قانون «توهین به مقدّسات



بیانیّه‌ی تحلیلی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی در نقد قانون «توهین به مقدّسات»
 جمعی از نواندیشان دینی در نقد قانون توهین به مقدسات بیانیه‌ای نوشتند.
به گزارش «زیتون» در این بیانیه ضمن تاکید بر اینکه مستندات جرم «توهین به مقدّسات»، که مورد نقد  است، مادّه ۲۶۲ و ۵۱۳ «قانون مجازات اسلامی» است٬ آمده است: «ابهام در معنای مفاهیم کلیدی این دو مادّه قانونی یعنی «توهین» (یا «سبّ») و «مقدّسات» موجب می‌شود که بر سر اطلاق این مواد اختلاف نظر جدّی رخ دهد. آیا «توهین» شامل هرگونه پرسش، سنجش‌گری و حتّی تردیدافکنی می‌شود و یا این‌که صرفاً شامل به کار بردن الفاظ رکیک در فضای علنی به قصد توهین آن هم در حالت روانی عادّی است؟ آیا «مقدّسات» شامل هرگونه اعتقاد اسلامی می‌شود و یا تنها شامل باورهای ـــ به اصطلاح ـــ «ضروری» اسلامی (مانند توحید و نبوّت) است؟ مثلا گروهی از شیعیان دوازده امامی به «رجعت» امامان شیعه پس از ظهور امام زمان باور دارند. با این‌حال باور به «رجعت» در زمره‌ی اصول اجماعی مذهب شیعه نیست. آیا مثلا توهین به آموزه‌ی «رجعت» نیز مصداق توهین به «مقدّسات شیعه» است؟»

اپوزیسیون خارج از کشور، کودک چهل ساله؟!




اپوزیسیون خارج از کشور، کودک چهل ساله؟! مسعود نقره‌کار
نقش مؤثر اپوزیسیون خارج ازکشوردرمبارزه علیه حکومت اسلامی نقشی روشن است. فقط به سه نمونه اشاره می‌کنم:
۱- روشنگری دربارۀ ماهیتِ، افکارورفتار جنایتکارانه حکومت اسلامی
۲- پشتیبانی وتقویت اپوزیسیون داخل کشورو بازتاباندن خواست‌های آنان در سطح جهانی
۳- ایده و گفتمان سازی در راستای شکل گیری جایگزینی ملی، دموکراتیک و سکولار در داخل کشور.
بخشی ازاپوزیسیون تحت تاثیرمحیط زندگی ونیزدریافت شناخت بیشتری از ضعف خویش، با روی آوردن به آموزش، تربیت و پرورش خود در راستای فهم وکاربرد آزاداندیشی و دموکراسی گام هائی مثبت برداشته است. این گام‌ها درمیزان اثربخشی اپوزیسیون درمبارزه با حکومت اسلامی مؤثربوده‌اند.