Tuesday, December 6, 2016

دادستان کل کشور: مرگ بر این آزادی که همه چیز را به نابودی می‌کشاند






به گزارش خبرنگار سیاسی ایلنا، آخوند منتظری در نشست امروز خود با اشاره به فضای مجازی گفت: فضای مجازی دیگر نام مناسبی نیست زیرا مجاز در برابر حقیقت قرار دارد و به نظرم باید نام جدیدی برای آن انتخاب شود و یک نام موجه و قابل توجیه انتخاب شود. حالا ما هم از این نام مصطلح استفاده می‌کنیم و می‌گوییم که استفاده از فضای مجازی جزو ملزومات زندگی امروزی است و نمی‌توان ثمرات استفاده از آن را نادیده گرفت. استفاده از فضای مجازی بسیاری از امور را تسهیل می‌کند و این بسیار نیکوست.
وی افزود: کمال نابخردی است که بخواهیم این فضا را ببندیم. ما باید به پیشرفت فضای مجازی کمک کنیم. ولی در عین حال باید استفاده از آن را هم مدیریت کنیم و بر آن نظارت داشته باشیم. فضای مجازی جزء نعمات الهی است که انسان آن را خلق نکرده بلکه کشف کرده است. هدف ما هم کاهش استفاده از آن نیست، بلکه مدیریت و ساماندهی استفاده از آن است تا باعث وقوع جرم و مشکلی در سطح جامعه نشود.

علی خامنه‌ای: زور مخالفان به من نمی‌رسد



علی خامنه‌ای٬ رهبر جمهوری اسلامی گفته با وجود فشار‌ها٬ خود را «مظلوم» نمی‌داند چراکه معتقد است «زور مخالفان» به وی نمی‌رسد.

آقای خامنه‌ای این مطلب را در دیدار با خانواده تعدادی از کشته شدگان ایرانی در سوریه بیان کرده و از مخالفت‌ها با حضور ایران در سوریه انتقاد کرده است.

وی گفته «کسانی که این بصیرت را ندارند با خودشان می گویند اینجا کجا، سوریه و حلب کجا؟ این بر اثر بی‌بصیرتی است.»

خامنه‌ای اضافه کرده «دشمن را باید در مرزهای خودش سرکوب کرد. افتخار جمهوری اسلامی، امروز این است که ما در مجاورت مرزهای رژیم صهیونیستی نیرو داریم.»

وی افزوده «جوان‌هایی که رفتند به سوریه و عراق و عمدتاً به سوریه، این بصیرت را داشتند. یک عده‌ای امروز اینجا نشسته‌اند در خانه و نمی‌فهمند که قضیه چیست.»

رهبر جمهوری اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود به حاضران گفته که «برای مظلومیت من اصلاً غصّه نخورید؛ بنده اصلاً مظلوم نیستم

منبع دیگربان

جمهوریِ اسلامی هیچ غلطی نمی‌تواند بکند!




آنچه در 14 جولایِ 2015 امضاء شد، جلدِ برجام بود، نه خودِ برجام! برجام، به عنوان یک معاهده امضاء‌شده و مصوبه بین‌المللیِ چندجانبه، “فیکشِنی بیش نیست”


“مخلص عباس آقا و مجید آقا!” این شش کلمه یادگاری به سبک دست‌فروش‌های میدان تره‌بار، دستخطِ محمدجواد ظریف است بالایِ امضایِ او “روی جلدِ” برجام! دیگر امضاء‌کنندگان “جلدِ برجام”، از کِری گرفته تا لاوروف، آی لآو یو یا یادگاری در کنار امضایِ خود ننوشته‌اند.

بر اساسِ کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات، مصوب 110 کشور در 1969، معاهده امضاء‌شده زمانی رسمیّت و اجرائیّت پیدا می‌کند که “امضاء دولت امضاء‌کننده به تصویب آن دولت رسیده باشد”. فرآیند تصویب هم معمولاً از قوّه مقننه این دولت می‌گذرد. همین کنوانسیون در ارتباط با “معاهده‌هایِ چندجانبه” می‌افزاید که “تصویب همه دولت‌هایِ امضاء‌کننده” امری است ضروری که هر یک از آنها باید “دولت‌هایِ دیگر را در جریان وضعیت تصویبِ امضاء” در کشور متبوع خود قرار دهند. به عبارت دیگر، “مخلص عباس آقا و مجید آقا” و یادگاری نوشتن روی جلد یک سند، به‌مثابه تصویب حقوقیِ ملی و بین‌المللی آن نیست.