Thursday, September 20, 2018

نوری همدانی: بگویید که همه علوم ساخته و پرداخته اسلام است


عکس نایاب از اولین سازنده هواپیما در 1400 سال پیش در جهان اسلام
 

آیت الله حسین نوری همدانی،  در دیدار با نماینده رهبر جمهوری اسلامی در دانشگاه‌ها از مصطفی رستمی خواست که دانشگاهیان را وادار به اثبات این فرضیه کند که تمام علوم ساخته و پرداخته اسلام و مسلمانان بوده است.
او ادامه داد :تمام دنیا برای برداشت‌های علوم از اسلام استفاده کرده‌اند. آن‌ها اما در حقیقت نمک خورده و نمکدان شکسته هستند، در نتیجه مردم فکر می‌‌کنند که علوم از غرب آمده است. به عنوان مثال در منابع دینی ما وجود دارد که برخی کرات دیگر قابلیت سکونت دارند ولی امروز کشف این مسأله را به یکی از دانشمندان غربی نسبت داده‌اند. شما باید اثبات کنید که تمام علوم ساخته و پرداخته اسلام و علمای بزرگ دین بوده است.

زوج ایرانی در لندن خواهان آزمایش باکرگی دخترشان، دادگاهی شدند


سوفیا
 
زوج ایرانی در لندن خواهان آزمایش باکرگی دخترشان، دادگاهی شدند
ایران اینترنشنال : دادگاهی در لندن برای رسیدگی به پرونده یک زوج ایرانی تشکیل شده است که متهم به درخواست آزمایش باکرگی برای دختر ۱۸ ساله خود هستند. این زوج ایرانی همچنین متهم هستند که دختر خود سوفیا و دوست‌پسر او را به مرگ تهدید کرده‌اند و در پی آن بوده‌اند که دختر خود را برای ازدواج فامیلی و اجباری به ایران برگردانند.
میترا عیدیانی، ۴۲ساله و علی صف‌آرایی، ۵۶ساله، والدین سوفیا به‌طور اتفاقی متوجه می‌شوند که دختراشان با یکی از همکارانش، بیلی مارشال-تِلفر دوست هستند. سپس با مراجعه به پزشک خواستار انجام آزمایش باکرگی برای دختر‌شان می‌شوند اما درخواست آنها مورد موافقت قرار نمی‌گیرد.
سوفیا: «نمی‌خواهم تست باکرگی بدهم!»

دکتر خانواده، دیوید پاول به دادگاه گفت: «پدر عصبانی و فریادزنان وارد مطبم شد و به دخترش گفت او را می‌کشد و اصرار داشت که آنها سوفیا را پیش دکتر آورده‌اند تا دکتر تشخیص بدهد بچه‌شان آیا هنوز باکره است یا نه.»
وقتی سوفیا گفت نمی‌خواهد این تست از او گرفته شود، دکتر درخواست خانواده را رد کرد.

روزی که هلندی‌ها نخست‌وزیرشان را خوردند



روزی که هلندی‌ها نخست‌وزیرشان را خوردند
دبی-العربیه.نت فارسی
در سال 1653 یوهان دی ویت منصب «بزرگ‌ترین بازنشسته» که معادل پست نخست‌وزیر در حال حاضر است، را در هلند به دست آورد. او زمانی که به این پست رسید، تنها 28 سال سن داشت و به همین دلیل همه برای او آینده سیاسی درخشانی پیش‌بینی کردند. یوهان دی ویت سه بار دیگر نیز برای این پست انتخاب شد.
او از خانواده‌ای اصیل بود که تعداد قابل توجهی از اعضای آن فعالیت سیاسی داشتند. معروف‌ترین آن‌ها پدرش بود که پست شهرداری دودریخت را بر عهده داشت. این امر سبب شد او فرصت تحصیلی مناسبی در اختیار او قرار بگیرد. توانایی‌های او در درس ریاضی در دوران کودکی سبب شد، در بزرگسالی اداره امور اقتصادی کشور را در دست گیرد.
یوهان دی ویت همچنین به عنوان دیپلمات باهوش و کارکشته‌ای شناخته می‌شود که در سال 1653 و تنها یک سال پس از روی کارآمدن، توانست جنگ هلند و انگلیس را به پایان برساند. او در دورانی به عنوان بزرگترین بازنشسته انتخاب شد که هلند در دوران طلایی خود به سر می‌برد و جزو قدرت‌های بزرگ جهان به شمار می‌رفت. هلند در آن زمان مستعمره‌های فراوانی در آمریکا و آسیا داشت و کشتی‌های هلندی روزانه طلا، ادویه، حریر و غیره را از مسیرهای تجاری شکست هلندی هند شرقی، به بنادر این کشور حمل می‌کردند.

این چه بساطی ست؟! فَرَشگَرد یعنی چه؟! نوشته ای از ف. م. سخن



این چه بساطی ست؟! فَرَشگَرد یعنی چه؟! نوشته ای از ف. م. سخن
 نوشته ای از ف. م. سخن
خیلی با خودم کلنجار رفتم تا توانستم این مطلب را با روشنی و وضوح کامل بنویسم.
سازمانی(؟) حزبی(؟) جبهه ای(؟) با نام «فَرَشگَرد» اعلام موجودیت کرده و عده ای از فعالان سیاسی زیر بیانیه ی اعلام موجودیت آن را امضا کرده اند و اعلام کرده اند که «آماده همکاری و هم‌اندیشی با مخالفان سیاسی در داخل و خارج برای سرنگونی جمهوری اسلامی در چارچوب و در راستای منافع ملی ایرانند و اعلام می‌کنند که درهای «#فَرَشگَرد Revival» به روی همه براندازانی که ب
شروط حداقلی مشترک میان امضاکنندگان معتقدند، باز است.»
آن ها در ادامه نوشته اند:

Wednesday, September 19, 2018

اعلام موجودیت یک تشکل سیاسی حامی سرنگونی جمهوری اسلامی



اعلام موجودیت یک تشکل سیاسی حامی سرنگونی جمهوری اسلامی
روز دوشنبه ۲۶ شهریور یک تشکل سیاسی حامی سرنگونی جمهوری اسلامی با نام «فَرَشگَرد» اعلام موجودیت کرد. فَرَشگَرد با معرفی خود به عنوان شبکه‌ای از فعالان جوان و سکولار اپوزیسیون خارج از کشور، از شاهزاده رضا پهلوی حمایت کرده است.
در بیانیه این گروه، جمهوری اسلامی اصلاح‌ناپذیر معرفی شده و از تشکیل یک نظام لیبرال دموکراسی سکولار در ایران حمایت شده و امضاکنندگان این بیانیه گفته‌اند که آماده همکاری و هم‌اندیشی با مخالفان سیاسی در داخل و خارج برای سرنگونی جمهوری اسلامی در راستای منافع ملی ایران هستند.
آنها همچنین سیاست خارجی «غرب‌ستیز، آمریکاستیز، و اسرائیل‌ستیز» را به زیان «منافع ملی ایران» توصیف کرده و خواهان همزیستی مسالمت‌آمیز و همکاری اقتصادی-سیاسی ایران با همسایگان، و همه کشورهای منطقه و جهان شده‌اند.
فَرَشگَرد در زبان پهلوی به معنی رساندن جهان به کمالی است که در آغاز آفرینش و پیش از ورود اهریمن و پلیدی وجود داشته‌، و بیانیه اعلام موجودیت فَرَشگَرد با امضای ۴۰ فعال سیاسی خارج از ایران انتشار یافته که امیریحیی آیت‌اللهی، علی اشتری، امیرحسین اعتمادی، نیما راشدان، سلمان سیما، دامون گلریز، یوحنا نجدی، و بهزاد مهرانی، از جمله امضاکنندگان آن هستند.
در مورد شکل‌گیری این گروه سیاسی، دامون گلریز از امضاکنندگان بیانیه اعلام موجودیت فَرَشگَرد به پرسش‌های رادیوفردا پاسخ داده است.

استرالیا؛ بازداشت نوجوانی که در توت‌فرنگی‌ها سوزن کار می‌گذاشت



استرالیا؛ بازداشت نوجوانی که در توت‌فرنگی‌ها سوزن کار می‌گذاشت
مقامات استرالیا از بازداشت شدن یک نوجوان در ارتباط با ماجرای یافت شدن سوزن در داخل توت فرنگی‌ها در این کشور خبر دادند. ‌
به گزارش يورونيوز، یک مقام استرالیایی روز چهارشنبه در گفتگویی تلویزیونی اعلام کرد به گفته پلیس نیوسالت ولز یک نوجوان با اعتراف به این کار، خود را به اداره پلیس معرفی کرده و بازداشت شده است.
این مقام استرالیایی گفت‌:‌ «در روزهای گذشته یک نوجوان بازداشت شده که به گذاشتن سوزن درون توت‌فرنگی‌ها اعتراف کرده است. وی که عنوان کرده قصد شوخی داشته، اکنون تحت فرآیند تربیتی نوجوانان قرار گرفته است.»
اسکات موریسون، نخست وزیر استرالیا نیز روز چهارشنبه چنین اقدامی را هم‌ارز با «اقدام تروریستی» برشمرد و عاملان چنین جرائمی را افرادی «بزدل» نامید.
نخست‌ وزیر استرالیا همچنین تأکید کرد با وضع قانونی تازه، برای هرگونه خرابکاری در زمینه آسیب رساندن به تولیدات خوراکی یا آلوده‌کردن آنها مجازات ۱۰ تا ۱۵ سال زندان در نظر گرفته می‌شود.
موریسون به خبرنگاران گفت: «ابلهی به هر دلیل مرتکب این کارشکنی شده است. موضوع فقط این نیست. والدین در نتیجه این کار نگران فرزندان خود هستند و می‌ترسند.»
در هفته جاری مادری در یک بسته توت‌فرنگی که از یک فروشگاه زنجیره‌ای معتبر در سیدنی خریده بود سوزنی پیدا کرد. همزمان خریدار دیگری در جنوب استرالیا در یک شعبه از همین فروشگاه سیبی خرید که بعد متوجه شد سوزنی در آن فرو رفته است.
دولت استرالیا هفته گذشته به شهروندانش هشدار داد هنگام خرید و مصرف میوه‌ مراقب باشند. بسیاری از تولیدکنندگان توت فرنگی ناگزیر شدند در اثر این ماجرا هزارن کیلوگرم از محصولات خود را که از فروشگاه‌ها جمع‌آوری شده بود دور بریزند.
پس از چند روز شماری از شهروندان استرالیایی کارزاری برای پشتیبانی از تولیدکنندگان میوه کشور به راه انداختند و همچنین دولت نیز کمک‌ هزینه‌ای ۱ میلیون دلاری برای حمایت از کشاورزان زیان‌دیده در نظر گرفت.
حالا بسیاری فروشندگان و توزیع کنندگان میوه در استرالیا برای تضمین سلامت میوه‌های خود آنها را با دستگاه فلزياب بازرسی می‌کنند.

Tuesday, September 18, 2018

لوموند: ایران – توفان نزدیک می‌شود



لوموند: ایران – توفان نزدیک می‌شود
مقاله روزنامه فرانسوی لوموند تحت عنوان «ایران-توفان نزدیک می‌شود»: رژیم (ایران) هم در داخل و هم در خارج کشور در موضع تدافعی قرار گرفته و به هر سو که می‌چرخد با مانع مواجه می‌شود، به‌طوری که آشکارا نگران آینده خود در کوتاه مدت است.
گزارشی از یک مقاله روزنامه فرانسوی لوموند درباره موقعیت بحرانی حکومت آخوندی با توجه به تحولات بین‌المللی، منطقه‌یی و داخلی که این ایران را به نقطه تعیین‌تکلیف نزدیک کرده است:
روزنامه فرانسوی لوموند روز (۲۳شهریور)، طی مطلبی با عنوان «ایران – توفان نزدیک می‌شود» می‌نویسد: در حالیکه مدت کوتاهی پیش از این، به‌نظر می‌رسید همه چیز بر وفق مراد جمهوری اسلامی پیش می‌رود، اکنون این رژیم هم در داخل کشور و هم در خارج کشور در موضع تدافعی قرار گرفته و به هر سو که می‌چرخد با مانع مواجه می‌شود، به‌طوریکه آشکارا نگران آینده خود در کوتاه مدت است.
لوموند پس از مرور تحولات منطقه و خروج آمریکا از برجام می‌افزاید:

زوجى در شهر سرابه ايلام به دليل مشكلات معيشتى دست به خودكشى زدند




شغل مرد كارگرى بوده و يكى از فرزندان آنان مبتلا به ديابت است

بازداشت و بازجوئی از "طائب" رئیس اطلاعات سپاه



بازداشت و بازجوئی از "طائب" رئیس اطلاعات سپاه
پیک نت
سلام و شب بخیر. خواستم باطلاع شما برسانم تا شما هم به اطلاع خوانندگان خود برسانید که حسین طائب رئیس اطلاعات سپاه پاسداران اکنون چند هفته ایست که در بازداشت و تحت بازجوئی است. او باتهام اختلاس بسیار سنگین بازداشت شده اما گفته می شود این بازداشت بی ارتباط با قتل هاشمی هم نیست و بقول  بهروز وثوقی در فیلم گوزن ها "یه قتل جزمی هم قاطیش داره"!
(حسین طائب پیش از قرار گرفتن در راس اطلاعات سپاه، در وزارت اطلاعات کار می کرد و شیخ مهدی کروبی در جریان کودتای انتخاباتی 88 که قتل "ترانه موسوی" بدست حسین طائب مطرح بود گفت "او فرد فاسدی بود و به همین دلیل چند سال پیش از وزارت اطلاعات پاکسازی شد اما جای دیگری به او پست و مقام دادند." آن جای دیگر که کروبی اسم نبرد بخش اطلاعات بیت رهبری به ریاست حجت الاسلام اصغر حجازی بود که طائب را جذب کرد و سپس موافقت رهبر جمهوری اسلامی را گرفت تا او را رئیس اطلاعات سپاه کند. ناظر کار اطلاعات سپاه در بیت رهبری مجتبی خامنه ایست که رابطه تنگاتنگی با اصغر حجازی دارد. می گویند اصغر حجازی همان قدرتی را در بیت رهبری دارد که "تیمورتاش" در دربار رضا شاه داشت. از حدود یکسال پیش فعالیت های حسین طائب زیرعلامت سئوال قرار گرفته بود و به همین دلیل سرتیپ پاسدار "نجات" را رهبر جمهوری بعنوان جانشین رئیس اطلاعات تعیین کرد که می گویند فرد پاکدست و دقیقی است و اهل جنجال سازی نیست و اغلب، او را با سرلشگر باقری رئیس ستاد کل نیروهای مسلح مقایسه می کنند. انتصاب "نجات" در زمانی انجام شد که شایعات پیرامون نفوذ اسرائیل در اطلاعات سپاه مطرح بود. برادر بزرگ حسین طائب، حجت الاسلامی بنام مهدی طائب است که گروهبندی "عماریون" را در ایران راه انداخته و از گردانندگان حمله به سفارت عربستان و به آتش کشیدن آن در تهران بود)

Monday, September 17, 2018

عکس ها سخن می گویند - ایران سرزمین اشغال شده توسط آخوند



گره‌گاه‌های اپوزیسیون، گسست‌های رهایی، شیدان وثیق



گره‌گاه‌های اپوزیسیون، گسست‌های رهایی، شیدان وثیق
امروزه، مبارزه با رژیم‌های سلطه‌‌گر، در جهانِ بغرنج و پر تضاد کنونی، اپوزیسیونِ‌ ضد سیستمی را در برابر پرسش‌هایی اگزیستانسیِل قرار داده ‌است. این بحرانِ وجودی و هویتی به ویژه نزد آن احزاب و گروه‌هایی نمودار می‌شود که در تکاپوی ایجاد آلترناتیوی برای کسب حاکمیت1 و اِعمال قدرت‌‌‌اند.
روی سخن ما در این جا با آن اپوزیسیونی است که خواهان تغییراتی بنیادین، اجتماعی و سیاسی، دموکراتیک و رهایی‌خواه، در کشور خود و در جهان است. به طور مشخص در ایران، این اپوزیسیون در وجه دموکراتیک‌ خود شامل طرفداران جمهوری، دموکراسی و جدایی دولت و دین و مخالفان نظام‌های تئوکراتیک و پادشاهی می‌شود و در وجه “چپ”، هواداران “سوسیالیسم” و رهایی را در‌ بر می‌گیرد. “چپ” و “سوسیالیسم” را در گیومه گذاشته‌ایم چون با آزمون منفی‌ و گاه فاجعه‌باری که در درازای سده‌ی گذشته تا کنون این دو پدیدار از خود نشان داده‌اند، امروزه دیگر نمی‌توان تعریفی مشخص از «چپ» در تمایزش با «راست» و از «سوسیالیسم» در تفاوتش با سرمایه‌داری دولتی و اقتدارگرا به دست داد. از این رو ما در بحث‌‌های خود بیشتر از مقوله «رهایی» یا «رهایش»2 سخن می‌رانیم و تا آن جا که مقدور باشد از کاربُرد واژه‌های «چپ» و «سوسیالیسم»، که بیش از پیش اکنون ناروشن و ناشناخته شده‌اند، خودداری می‌کنیم.

چگونه کره‌ای‌ها نظام مقدس را نقره داغ کردند



چگونه کره‌ای‌ها نظام مقدس را نقره داغ کردند
-بانک‎های کره‎ای به مشتریان ایرانی‎ خود گفته‎اند باید حساب های خود را ببندند.
-دلیل این دستور اجرای تحریم‎های ثانویه آمریکا اعلام شده است.
کیهان لندن - بانک‎های کره جنوبی به مشتریان ایرانی خود هشدار داده اند تا ۱۲ اکتبر (۲۲ مهر) حساب‎های خود را ببندند در غیر این صورت بانک در مورد این حساب‎ها تصمیم خواهد گرفت.
یکی از بانک‌ها به نام «ایویهانا» اصلی‎ترین بانک کره جنوبی است که اغلب کشورها و شرکت های خارجی‎ در آن حساب دارند و در ابلاغیه‎ای تازه اعلام کرده «با توجه به بازگشت تحریم‏ های آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، مرحله دوم تحریم شامل ممنوعیت معاملات مالی با ایران به زودی آغاز می‎شود و بانک پس از نظرخواهی از مشاوران حقوقی آمریکایی، به این نتیجه رسیده است که با هرگونه ارتباط با مشتریان

Sunday, September 16, 2018

افزایش ۳۰۰درصدی قیمت لوازم خانگی؛ مردم به خرید لوازم دست دوم روی آورده‌اند



افزایش ۳۰۰درصدی قیمت لوازم خانگی؛ مردم به خرید لوازم دست دوم روی آورده‌اند
تولید لوازم خانگی این روزها کاهش قابل توجهی پیدا کرده و تولیدکنندگان با افزایش هزینه‌های تولید روبرو هستند و هیچ توجیهی برای فروش ندارند. افزایش یک و نیم تا سه برابری قیمت‌ها آن هم تنها در چهار پنج ماه گذشته موجب شده است بخش قابل توجهی از خریداران لوازم خانگی به سوی کالاهای دست دوم روی بیاورند.

بازار لوازم خانگی از ابتدای سال ۱۳۹۷ تا کنون با افزایش ۳۰۰درصدی قیمت لوازم خانگی خارجی و افزایش ۱۴۰درصدی قیمت لوازم خانگی ایرانی روبرو بوده است که این موضوع با توجه به افزایش قیمت ارز برای تولیدکنندگان رضایت‌بخش نبوده و بازار هر روز با لیست جدیدی از قیمت‌ها مواجه می‌شود.
در همین رابطه انصاری دبیرکل انجمن صنایع لوازم خانگی در گفتگو با خبرگزاری تسنیم با اشاره به اینکه در صورت آزادسازی قیمت‌ها دست دلالان از بازار لوازم خانگی کوتاه و قیمت‌ها معقول می‌شود گفته است: «برخی از فروشندگان کالاها را گران‌تر از قیمت کارخانه به مردم می‌فروشند که این موضوع مشکلاتی را بوجود آورده است به نحوی که تولیدکننده افزایش قیمت را اعمال و فروشنده نیز به سلیقه خود قیمتی را برای کالا تعیین می‌کند.»
وی با اعلام اینکه متأسفانه تولید امروز کاهش قابل توجهی پیدا کرده و تولیدکنندگان با افزایش هزینه‌های تولید روبرو هستند و هیچ توجیهی برای فروش ندارند معتقد است: «از دولت درخواست کردیم قیمت‌ها را متناسب با افزایش مواد اولیه محاسبه کنند چرا که در غیر این صورت تولید اصلاً برای تولیدکنندگان به صرفه نیست.»
همچنین یکی از فروشندگان لوازم خانگی درباره افزایش روزانه قیمت‌ها در بازار لوازم خانگی گفته است: «متأسفانه تولیدکننده‌ها در خریدهای چند ماهه گذشته ما نیز افزایش قیمت‌ها را اعمال کرده و می‌گویند باید مابه‌التفاوت خریدهایی که پول آن را قبلا پرداخت کرده‌ایم را با افزایش قیمت‌ها پرداخت کنید.»
وی با اشاره به اینکه با وجود تمام وعده‌ها در مدیریت بازار لوازم خانگی هیچ اتفاق جدیدی در بازار نیافتاده و تولیدکنندگان بدون هیچ نظارتی مدام افزایش قیمت‌ها را اجرایی می‌کنند افزوده است: «روند افزایش قیمت‌ها به حدی شده که شرکت‌ها قیمت‌های جدید را هر دو تا سه هفته یکبار اعلام می‌کنند. در این شرایط شما بگوید ما چه فروشی خواهیم داشت.»
افزایش یک و نیم تا سه برابری قیمت‌ها آن هم تنها در چهار پنج ماه گذشته موجب شده است بخش قابل توجهی از خریداران لوازم خانگی به سوی کالاهای دست دوم روی بیاورند. در این میان کاسبی فروشندگان لوازم خانگی دست دوم سکه شده و مشتری‌هایشان افزایش پیدا کرده است.
این در حالیست که برخی از خانواده‌ها به دلیل مشکلات مالی و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها مجبور هستند بخشی از جهیزیه دختران‌شان را نیز از دست دوم فروشی‌ها تهیه کنند. روزنامه ایران هفته گذشته در گزارشی به این موضوع پرداخت و نوشت مبلمان، تلویزیون، تشک‌های فنری، کولر، اسپیلت، یخچال و فریزر، گاز، مایکرویو، لباسشویی و فرش دستباف و ماشینی جزو پرفروش‌های سمساری‌ها شده‌اند.
بر اساس این گزارش اگر در سایت‌های فروش کالا بروید با قیمت‌های عجیب و غریبی هم مواجه می‌شوید. به‌عنوان مثال یک شهروند یخچال ۱۵ سال پیش ساید خود را با قیمت ۵میلیون و ۵۰۰هزار تومان عرضه کرده است. یخچالی که نو آن سال گذشته ۶میلیون تومان بود.
یکی از خریداران و فروشندگان فرش هم به روزنامه ایران گفته است: «از روزی که قیمت ارز بالا رفته و قیمت انواع کالاها افزایش یافته، بازار تمام دست دوم فروشی‌ها سکه شده است. اکنون فرش دستباف کاشان ۵میلیون تومان است اما دست دوم آن یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است.»
این گزارش افزوده بود برای مردم صرف می‌کند که کارکرده آن را خریداری کنند. لذا تنها بازاری که این روزها رونق گرفته دست دوم‌ها و تعمیرات است. خیلی از مردم چون پول ندارند به جای خرید مبل، به فکر تعمیر آن هستند که حداقل به این شکل ۶۰درصد هزینه‌های خود را کاهش می‌دهند.

کیهان لندن

تن فروشی در 10 سالگی در مملکت امام زمان برای 5 هزار تومان



شاپرک شجری‌زاده چطور از ایران خارج شد؟



شاپرک شجری‌زاده چطور از ایران خارج شد؟
آیدا قجر - ایران وایر
در یکی از کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر جلوی هتل منتظر او بودم. با کیسه‌ای مواد خوراکی از راه رسید. شلوارک و تاپ سفیدی بر تن داشت و چشمان‌ش انگار تازه از گریه برخاسته بود. اگرچه در هنگام روایت قصه‌اش هم مدام تر می‌شد و به هق‌هق می افتاد. به اتاقش که وارد شدیم، زنی مسن با شالی بر سر، به استقبال‌مان آمد. مادری پر از بغض که دقایقی کنارش نشستیم تا اشک‌‌هایش را خالی کند. «شاپرک شجری‌زاده» را در آن شهر، در فاصله دو ساعتی «آنکارا» دیدم. همان‌وقت که مادرش به دیدار دختر در سوئیت کوچکی آمد که یکی از «دختران انقلاب» را با حکم بیست سال حبس، در خود جای داده بود.
به لابی رفتیم تا «شاپرک» مقابل فرزندش، دوباره روایت مهاجرت و خروج غیرقانونی‌اش را بازگو نکند. با بغض و اشاره به مشکلات پناهجویان در ترکیه، قصه‌اش را آغاز کرد؛ نهم خرداد ماه سال جاری، ساعت ۹شب بود که «شاپرک شجری‌زاده» بعد از دو بار زندان و مجرم شناخته شدن برای «ترویج فحشا و فساد» ناگهان مجبور به ترک ایران شد. نگرانی از حبسی دیگر، آن‌هم برای دو دهه باعث شد که شاپرک، طی چند ساعت، راه قاچاق را انتخاب کند تا خود را به ترکیه برساند، سه روز بی‌خبری مطلق، عبور از کوه و دشت، پیاده و سوار بر اسب، زندگی در خانه قاچاق‌برها و در نهایت، آغاز زندگی پناه‌جویی.

«شاپرک شجری‌زاده» از معروف‌ترین زنان معترض به حجاب اجباری است که به «دختران انقلاب» مشهور شده اند. او به خاطر اعتراض به حجاب اجباری، دو بار دستگیر شد. «شاپرک‌» با پیوستن به کمپین «چهارشنبه‌های سفید» مثل بسیاری دیگر از زنان روسری از سر برداشت و به چوبی آویخت و در شهر تردد کرد. اما او نیز در موج بازداشت‌ «دختران انقلاب» دستگیر و به انفرادی و زندان منتقل و در مجموع به بیست سال زندان محکوم شد.


در زمان بازداشت اما مورد آزار و شکنجه و همچنین تزریق دارو قرار گرفت تا در نهایت پس از بازداشت دوم و زندانی بودن در کاشان و هم‌بندی با زندانیانی که به جرم قاچاق یا قتل بازداشت شده بودند، اعتصاب غذا و در مواجهه با احضارها و تهدیدها به فکر ترک ایران افتاد. پیش از موج دستگیری‌ها، «شاپرک» از حامیان حقوق حیوانات بود و با انجمن‌های مدنی در این حوزه فعالیت داشت.
پس از طی کردن دومین زندان و آزادی با قرار وثیقه، وقتی دوستش از خارج ایران به او پیشنهاد خروج داد و قاچاقچی را برایش پیدا کرد، معطل نکرد. ساعت ۹ شب بود که با قاچاقچی تماس گرفت و طی دو ساعت راهی شد: «از وقتی تصمیم به رفتن گرفتم تا لحظه آخر، حسی داشتم که هیچ‌وقت نداشتم. با همه وجود چشم شده بودم تا ببینم. خانه‌م را، گربه‌هایم، پسرم، همسرم، قلبم داشت می‌ایستاد. می‌ترسیدم که دستگیر شوم و اتهام جاسوسی هم بهم بزنند. بازجو مدام می‌گفت به تو ثابت می‌کنم که جاسوس هستی. می‌ترسیدم اما به توصیه قاچاقچی که گفته بود چیزی همراه نداشته باشم، یک مانتو پوشیدم، شالم را انداختم، به گربه‌های پارکینگ غذا دادم، بچه‌ام را بوسیدم و با آژانس، به سمت ترمینال رفتم.»‌
از ترمینال تا محل قرار با قاچاقچی، با اتوبوس ۹ ساعت راه بود: «تنها و در فکر بودم. در آن فاصله مدام دل‌شوره داشتم. ماه‌هایی که گذشت را مرور می‌کردم. مدام نگران بودم که به خانه‌مان نریزند و متوجه نبودنم شوند. از بعد زندان کاشان تا هنوز، درست نمی‌خوابم. کابوس‌ها از تهران تا ترکیه همراهی‌ام کردند.»
«شاپرک» وقتی به محل قرار رسید، در رستورانی منتظر قاچاقچی نشست. قاچاقچی به سراغش آمد و او را به خانه‌اش برد. همان شب قرار شد که به مرز بروند. خانواده قاچاقچی به «شاپرک» لباس کردی دادند و او را راهی کردند. سه ساعت راه در ماشین که یک ساعت و نیم آن مسیر خاکی و ناهموار بود. ساعت ۱۰ شب بود که آن‌ها به دهی مرزی رسیدند: «زیر داشبورد ماشین جمع شده و نشسته بودم. قاچاقچی می‌گفت این‌جا پلیس از ترس پژاک نمی‌آید. بخواب. از استرس و ترس خواب نداشتم.»
شب به نیمه نرسیده بود که «شاپرک» به همراه قاچاقچی به محدوده ای رسید که خط‌های موبایل روی مخابرات ترکیه افتاد. بعد از کمی استراحت به سمت تپه‌ای حرکت کردند. سیم‌خاردار در آن منطقه باز بود، او هم همراه با قاچاقچی روی زمین خزید و رد شد. مردی ترک با لباس چوپانی به دنبالش آمد و «شاپرک» بین دو قاچاقچی دست به دست شد: «گفت تو دومین نفری هستی که خودم راهی‌اش می‌کنم. دیگری دختری بود که در مسیر عینکش شکست و با گریه و زاری می‌خواست برگردد، نترس.»
«شاپرک» همراه مرد چوپان‌پوش، به کوه زد: «از کوه سنگی باید بالا می‌رفتم. تمام مدت دستم را گرفته بود. اعتماد کرده بودم. صدای قلبم را می‌شنیدم و او مدام سعی در آرام کردنم داشت. هوا سرد بود و هیچی جز مانتو نداشتم. مهتاب بود و حتی رد شدن سمور و موش را می‌دیدی. تنها ترسم، دستگیری در این وضعیت بود.»
آن‌ها چهل دقیقه پیاده‌روی کرده بودند که قاچاقچی مرز را به «شاپرک» نشان داد. چند متر مانده بود به مرز برسند که دو مامور مرزبانی بر سر راه‌شان ظاهر شدند: «افتادم. داشتم می‌میردم.» اما قاچاقچی که مدام به «شاپرک» می‌گفت نگران نباشد و با مرزبان‌ها هماهنگ است، وارد مذاکره با مرزبان‌ها شد و نهایتا «شاپرک» دوباره به راه افتاد: «به بالاترین نقطه ایران رسیده بودیم. بعد از آن همه سرپایینی بود. مرد دیگری آمد و من را سوار اسب کرد. افسار اسب را گرفت و جلوتر به راه افتاد. وقتی اولین آبادی را دیدم فکر کردم تمام شده اما ده‌ها آبادی را رد کردیم. دستانم از سرما سر شده بود. دو ساعت روی اسب نشسته بودم تا به خانه قاچاقچی رسیدیم. خانه‌ای کوچک که خانواده‌اش در آن خواب بودند. برایم جا انداختند تا بخوابم. دو روز در آن خانه ماندم.»
مسیر همچنان ادامه داشت. قرار بود «شاپرک» به استانبول برسد. بعد از دو روز، پاسپورتش را به او دادند و او را سوار مینی‌بوسی کردند تا راهی شود و به خانواده‌اش بپیوندد: «شال کردی را دور سرم بستم. لباس‌ها را از نو پوشیدم و به راه افتادیم. قاچاقچی در میان راه مدام با تلفن حرف می‌زد و تصمیم‌شان عوض می‌شد، تغییر مسیر می‌داد. تا آن‌که مینی‌بوس مورد نظر از راه رسید و من را سوار کردند. یک کیلومتر جلوتر اما ایست بازرسی بود با ماشین‌های سیاه و ضدگلوله.»
«شاپرک» نمی‌دانست میان راننده و ماموران چه بحثی در میان هست. پاسپورتی که مهر ورود نداشت را به دست راننده داد و منتظر نشست: «هول کرده بودم. مدام فکر می‌کردم الان ممکن است بازداشت شوم. در مینی‌بوس نگاه دیگر مسافران آزارم می‌داد. انگار که دردسر باشم. همه با نگاه‌های پرسوال، تحقیرآمیز به من خیره شده بودند. معلوم بود من مسافر قاچاقی هستم. شنیده بودم اگر لب مرز بگیرنم دیپورت می‌شوم. ناگهان راننده پاسپورتم را داد و چشمکی زد و من هم آرام شدم.»
از او پرسیدم که آیا حالا می‌تواند راحت بخوابد؟ خواب آرام یکی از گم‌شده‌های مهاجران است. بغض کرد، اشک ریخت و پاسخ داد: «هیچ‌وقت. همیشه یک استرسی هست. الان هم نمی‌خوابم. بعضی وقت‌ها برای یک‌ساعت بیهوش می‌شوم و بعد با استرس و دلشوره بیدار می‌شوم. همه من را ترساندند. وقتی رسیدم هم هرکسی که با من برخورد داشت گفت از هتل خارج نشو که بازداشت می‌شوی. چندین هفته در اتاق خودم را حبس کردم و حتی بچه‌ام را هم نمی‌خواستم ببینم.»‌
«شاپرک» در روایت آن چند روز تنهایی، به خاطرات حبس در بند زندانیان جرایم عادی برمی‌گردد. زندگی با قاچاقچی‌ها و قاتلانی که ترس از قاچاقچی را برایش بی‌معنا کرده بود: «قبلش از توی فیلم‌ها فکر می‌کردم قاچاقچی‌ها حاضرند برای پول هر کاری بکنند. در زندان وصیت‌نامه‌ام را یکی از همان زنان قاچاقچی بیرون برد و بهم گفت: "فکر کردی من اگر بخواهم چیزی از زندان بیرون ببرم، کسی می‌تواند از من بگیرد؟" مثل داش‌مشتی‌های توی فیلم‌ها بودند. زنانی که بیشتر درشت و خوش‌صورت بودند. مطمئن بودی که حرف‌هایت پیش آن‌ها امن است. در حالی‌که بقیه همه مخبر رییس زندان بودند. چند نفر هم اعدامی که حبس ابد خورده بودند. یا پیرزنی هم‌سن مادرم که با فرزندانش خانوادگی در کار قاچاق بودند، قاچاق مواد مخدر. همه آن‌ها در دنیای دیگری زندگی می‌کنند که ما شناختی از آن نداریم.»
سفر قاچاقی «شاپرک» در همان ترکیه به پایان رسید. بعد از آن با مراجعه به پلیس و کمک سازمان ملل و ارایه ویزای کانادا، توانست با دریافت برگه خروج، امکان سفر قانونی را پیدا کند. از او پرسیدم اگر زمان به پیش از «چهارشنبه‌های سفید» برگردد آیا باز هم همین مسیر را انتخاب می‌کند؟ گفت: «وقتی پا در این مسیر می‌گذاری، دیگر بازگشتی در کار نیست. الان حس مبارزه‌ام بیشتر شده. کتاب‌ها و منابع مربوط به حقوق زنان را مطالعه می‌کنم. من تبعیض علیه زنان را از قبل لمس کرده بودم. مثل وقتی که طلاق گرفته بودم. حالا هم به مبارزه‌ام ادامه می‌دهم. زن مبارز بودن در ایران سخت است. مردم هم خیلی به من حمله کردند. در حالی‌که من فعالیت‌هایم برای حقوق طبیعی زنان بود. کسانی مثل خودم. حالا هم به من می‌گویند آب در آسیاب جمهوری اسلامی می‌ریزم.»
«شاپرک» هم از وقتی خبر خروجش از ایران علنی شد، مورد سوال‌های بسیاری از ایرانی‌ها قرار گرفت. همان‌هایی که می‌خواهند از کشور خارج شوند یا در کشورهای دیگر میانه‌ی مسیر گیر افتاده‌اند. زنانی که کودکان‌شان را برداشته‌اند و عزم سفر کرده‌اند یا مردانی که به دنبال زندگی بهتر هستند. ترکیه اولین مقصد این مسافران است. مکانی موقت که در آن "انتظار" را به دوش می‌کشند؛ انتظاری سخت و پرماجرا.

شاپرک شجری‌زاده چطور از ایران خارج شد؟
آیدا قجر - ایران وایر
در یکی از کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر جلوی هتل منتظر او بودم. با کیسه‌ای مواد خوراکی از راه رسید. شلوارک و تاپ سفیدی بر تن داشت و چشمان‌ش انگار تازه از گریه برخاسته بود. اگرچه در هنگام روایت قصه‌اش هم مدام تر می‌شد و به هق‌هق می افتاد. به اتاقش که وارد شدیم، زنی مسن با شالی بر سر، به استقبال‌مان آمد. مادری پر از بغض که دقایقی کنارش نشستیم تا اشک‌‌هایش را خالی کند. «شاپرک شجری‌زاده» را در آن شهر، در فاصله دو ساعتی «آنکارا» دیدم. همان‌وقت که مادرش به دیدار دختر در سوئیت کوچکی آمد که یکی از «دختران انقلاب» را با حکم بیست سال حبس، در خود جای داده بود.
به لابی رفتیم تا «شاپرک» مقابل فرزندش، دوباره روایت مهاجرت و خروج غیرقانونی‌اش را بازگو نکند. با بغض و اشاره به مشکلات پناهجویان در ترکیه، قصه‌اش را آغاز کرد؛ نهم خرداد ماه سال جاری، ساعت ۹شب بود که «شاپرک شجری‌زاده» بعد از دو بار زندان و مجرم شناخته شدن برای «ترویج فحشا و فساد» ناگهان مجبور به ترک ایران شد. نگرانی از حبسی دیگر، آن‌هم برای دو دهه باعث شد که شاپرک، طی چند ساعت، راه قاچاق را انتخاب کند تا خود را به ترکیه برساند، سه روز بی‌خبری مطلق، عبور از کوه و دشت، پیاده و سوار بر اسب، زندگی در خانه قاچاق‌برها و در نهایت، آغاز زندگی پناه‌جویی.

«شاپرک شجری‌زاده» از معروف‌ترین زنان معترض به حجاب اجباری است که به «دختران انقلاب» مشهور شده اند. او به خاطر اعتراض به حجاب اجباری، دو بار دستگیر شد. «شاپرک‌» با پیوستن به کمپین «چهارشنبه‌های سفید» مثل بسیاری دیگر از زنان روسری از سر برداشت و به چوبی آویخت و در شهر تردد کرد. اما او نیز در موج بازداشت‌ «دختران انقلاب» دستگیر و به انفرادی و زندان منتقل و در مجموع به بیست سال زندان محکوم شد.


در زمان بازداشت اما مورد آزار و شکنجه و همچنین تزریق دارو قرار گرفت تا در نهایت پس از بازداشت دوم و زندانی بودن در کاشان و هم‌بندی با زندانیانی که به جرم قاچاق یا قتل بازداشت شده بودند، اعتصاب غذا و در مواجهه با احضارها و تهدیدها به فکر ترک ایران افتاد. پیش از موج دستگیری‌ها، «شاپرک» از حامیان حقوق حیوانات بود و با انجمن‌های مدنی در این حوزه فعالیت داشت.
پس از طی کردن دومین زندان و آزادی با قرار وثیقه، وقتی دوستش از خارج ایران به او پیشنهاد خروج داد و قاچاقچی را برایش پیدا کرد، معطل نکرد. ساعت ۹ شب بود که با قاچاقچی تماس گرفت و طی دو ساعت راهی شد: «از وقتی تصمیم به رفتن گرفتم تا لحظه آخر، حسی داشتم که هیچ‌وقت نداشتم. با همه وجود چشم شده بودم تا ببینم. خانه‌م را، گربه‌هایم، پسرم، همسرم، قلبم داشت می‌ایستاد. می‌ترسیدم که دستگیر شوم و اتهام جاسوسی هم بهم بزنند. بازجو مدام می‌گفت به تو ثابت می‌کنم که جاسوس هستی. می‌ترسیدم اما به توصیه قاچاقچی که گفته بود چیزی همراه نداشته باشم، یک مانتو پوشیدم، شالم را انداختم، به گربه‌های پارکینگ غذا دادم، بچه‌ام را بوسیدم و با آژانس، به سمت ترمینال رفتم.»‌
از ترمینال تا محل قرار با قاچاقچی، با اتوبوس ۹ ساعت راه بود: «تنها و در فکر بودم. در آن فاصله مدام دل‌شوره داشتم. ماه‌هایی که گذشت را مرور می‌کردم. مدام نگران بودم که به خانه‌مان نریزند و متوجه نبودنم شوند. از بعد زندان کاشان تا هنوز، درست نمی‌خوابم. کابوس‌ها از تهران تا ترکیه همراهی‌ام کردند.»
«شاپرک» وقتی به محل قرار رسید، در رستورانی منتظر قاچاقچی نشست. قاچاقچی به سراغش آمد و او را به خانه‌اش برد. همان شب قرار شد که به مرز بروند. خانواده قاچاقچی به «شاپرک» لباس کردی دادند و او را راهی کردند. سه ساعت راه در ماشین که یک ساعت و نیم آن مسیر خاکی و ناهموار بود. ساعت ۱۰ شب بود که آن‌ها به دهی مرزی رسیدند: «زیر داشبورد ماشین جمع شده و نشسته بودم. قاچاقچی می‌گفت این‌جا پلیس از ترس پژاک نمی‌آید. بخواب. از استرس و ترس خواب نداشتم.»
شب به نیمه نرسیده بود که «شاپرک» به همراه قاچاقچی به محدوده ای رسید که خط‌های موبایل روی مخابرات ترکیه افتاد. بعد از کمی استراحت به سمت تپه‌ای حرکت کردند. سیم‌خاردار در آن منطقه باز بود، او هم همراه با قاچاقچی روی زمین خزید و رد شد. مردی ترک با لباس چوپانی به دنبالش آمد و «شاپرک» بین دو قاچاقچی دست به دست شد: «گفت تو دومین نفری هستی که خودم راهی‌اش می‌کنم. دیگری دختری بود که در مسیر عینکش شکست و با گریه و زاری می‌خواست برگردد، نترس.»
«شاپرک» همراه مرد چوپان‌پوش، به کوه زد: «از کوه سنگی باید بالا می‌رفتم. تمام مدت دستم را گرفته بود. اعتماد کرده بودم. صدای قلبم را می‌شنیدم و او مدام سعی در آرام کردنم داشت. هوا سرد بود و هیچی جز مانتو نداشتم. مهتاب بود و حتی رد شدن سمور و موش را می‌دیدی. تنها ترسم، دستگیری در این وضعیت بود.»
آن‌ها چهل دقیقه پیاده‌روی کرده بودند که قاچاقچی مرز را به «شاپرک» نشان داد. چند متر مانده بود به مرز برسند که دو مامور مرزبانی بر سر راه‌شان ظاهر شدند: «افتادم. داشتم می‌میردم.» اما قاچاقچی که مدام به «شاپرک» می‌گفت نگران نباشد و با مرزبان‌ها هماهنگ است، وارد مذاکره با مرزبان‌ها شد و نهایتا «شاپرک» دوباره به راه افتاد: «به بالاترین نقطه ایران رسیده بودیم. بعد از آن همه سرپایینی بود. مرد دیگری آمد و من را سوار اسب کرد. افسار اسب را گرفت و جلوتر به راه افتاد. وقتی اولین آبادی را دیدم فکر کردم تمام شده اما ده‌ها آبادی را رد کردیم. دستانم از سرما سر شده بود. دو ساعت روی اسب نشسته بودم تا به خانه قاچاقچی رسیدیم. خانه‌ای کوچک که خانواده‌اش در آن خواب بودند. برایم جا انداختند تا بخوابم. دو روز در آن خانه ماندم.»
مسیر همچنان ادامه داشت. قرار بود «شاپرک» به استانبول برسد. بعد از دو روز، پاسپورتش را به او دادند و او را سوار مینی‌بوسی کردند تا راهی شود و به خانواده‌اش بپیوندد: «شال کردی را دور سرم بستم. لباس‌ها را از نو پوشیدم و به راه افتادیم. قاچاقچی در میان راه مدام با تلفن حرف می‌زد و تصمیم‌شان عوض می‌شد، تغییر مسیر می‌داد. تا آن‌که مینی‌بوس مورد نظر از راه رسید و من را سوار کردند. یک کیلومتر جلوتر اما ایست بازرسی بود با ماشین‌های سیاه و ضدگلوله.»
«شاپرک» نمی‌دانست میان راننده و ماموران چه بحثی در میان هست. پاسپورتی که مهر ورود نداشت را به دست راننده داد و منتظر نشست: «هول کرده بودم. مدام فکر می‌کردم الان ممکن است بازداشت شوم. در مینی‌بوس نگاه دیگر مسافران آزارم می‌داد. انگار که دردسر باشم. همه با نگاه‌های پرسوال، تحقیرآمیز به من خیره شده بودند. معلوم بود من مسافر قاچاقی هستم. شنیده بودم اگر لب مرز بگیرنم دیپورت می‌شوم. ناگهان راننده پاسپورتم را داد و چشمکی زد و من هم آرام شدم.»
از او پرسیدم که آیا حالا می‌تواند راحت بخوابد؟ خواب آرام یکی از گم‌شده‌های مهاجران است. بغض کرد، اشک ریخت و پاسخ داد: «هیچ‌وقت. همیشه یک استرسی هست. الان هم نمی‌خوابم. بعضی وقت‌ها برای یک‌ساعت بیهوش می‌شوم و بعد با استرس و دلشوره بیدار می‌شوم. همه من را ترساندند. وقتی رسیدم هم هرکسی که با من برخورد داشت گفت از هتل خارج نشو که بازداشت می‌شوی. چندین هفته در اتاق خودم را حبس کردم و حتی بچه‌ام را هم نمی‌خواستم ببینم.»‌
«شاپرک» در روایت آن چند روز تنهایی، به خاطرات حبس در بند زندانیان جرایم عادی برمی‌گردد. زندگی با قاچاقچی‌ها و قاتلانی که ترس از قاچاقچی را برایش بی‌معنا کرده بود: «قبلش از توی فیلم‌ها فکر می‌کردم قاچاقچی‌ها حاضرند برای پول هر کاری بکنند. در زندان وصیت‌نامه‌ام را یکی از همان زنان قاچاقچی بیرون برد و بهم گفت: "فکر کردی من اگر بخواهم چیزی از زندان بیرون ببرم، کسی می‌تواند از من بگیرد؟" مثل داش‌مشتی‌های توی فیلم‌ها بودند. زنانی که بیشتر درشت و خوش‌صورت بودند. مطمئن بودی که حرف‌هایت پیش آن‌ها امن است. در حالی‌که بقیه همه مخبر رییس زندان بودند. چند نفر هم اعدامی که حبس ابد خورده بودند. یا پیرزنی هم‌سن مادرم که با فرزندانش خانوادگی در کار قاچاق بودند، قاچاق مواد مخدر. همه آن‌ها در دنیای دیگری زندگی می‌کنند که ما شناختی از آن نداریم.»
سفر قاچاقی «شاپرک» در همان ترکیه به پایان رسید. بعد از آن با مراجعه به پلیس و کمک سازمان ملل و ارایه ویزای کانادا، توانست با دریافت برگه خروج، امکان سفر قانونی را پیدا کند. از او پرسیدم اگر زمان به پیش از «چهارشنبه‌های سفید» برگردد آیا باز هم همین مسیر را انتخاب می‌کند؟ گفت: «وقتی پا در این مسیر می‌گذاری، دیگر بازگشتی در کار نیست. الان حس مبارزه‌ام بیشتر شده. کتاب‌ها و منابع مربوط به حقوق زنان را مطالعه می‌کنم. من تبعیض علیه زنان را از قبل لمس کرده بودم. مثل وقتی که طلاق گرفته بودم. حالا هم به مبارزه‌ام ادامه می‌دهم. زن مبارز بودن در ایران سخت است. مردم هم خیلی به من حمله کردند. در حالی‌که من فعالیت‌هایم برای حقوق طبیعی زنان بود. کسانی مثل خودم. حالا هم به من می‌گویند آب در آسیاب جمهوری اسلامی می‌ریزم.»
«شاپرک» هم از وقتی خبر خروجش از ایران علنی شد، مورد سوال‌های بسیاری از ایرانی‌ها قرار گرفت. همان‌هایی که می‌خواهند از کشور خارج شوند یا در کشورهای دیگر میانه‌ی مسیر گیر افتاده‌اند. زنانی که کودکان‌شان را برداشته‌اند و عزم سفر کرده‌اند یا مردانی که به دنبال زندگی بهتر هستند. ترکیه اولین مقصد این مسافران است. مکانی موقت که در آن "انتظار" را به دوش می‌کشند؛ انتظاری سخت و پرماجرا.

ماجرای تماس با مرکز مشاوره ازدواج و شنیدن پیشنهاد بی‌شرمانه



ماجرای تماس با مرکز مشاوره ازدواج و شنیدن پیشنهاد بی‌شرمانه
این روز‌ها در هیاهوی شهرها، دام‌های مهیب و تاریکی با نام مشاوره خانوادگی و ازدواج برای دختران گسترده شده است.
به گزارش خبرنگار حوزه رفاه و تعاون گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان؛ تعدد خواستگاران دختر را به شدت در انتخاب بهترین گزینه مستاصل کرده بود. پسران جوانی که کم و بیش از وضعیت مالی خوبی بهره مند بودند و مشاغل آبرومندی داشتند. وقتی به نتیجه قطعی می رسید که به یکی از آنها جواب قطعی بدهد، خواستگار جدید همه رشته های او را پنبه می کرد و دوباره تردد تمام ذهنش را فرا می گرفت.
خواستگارانی که هم به شدت خواهان دختر بودند و به اندازه کافی برای به دست آوردن دل دختر سماجت داشتند. رفت و آمدهای زیاد و اصرارهای فراوان دختر را به شدت سردرگم کرده بود. هر چند او عنصر عشق را برای تشکیل یک خانواده سالم و موفق بیشتر از هر چیزی لازم می دانست اما خوب می دانست که تمکن مالی نیز تاثیر عمیقی در پایداری خانواده دارد.